سرمایه گذران (خریداران سهام) در خصوص خرید سهام، قدرت سود آوری آتی شرکت های مختلف را پیش بینی می کنند و بر اساس نتایج به دست آمده، تصمیم می گیرند. روشن است که پیش بینی مزبور با استناد به یکی از مفاهیم متعدد سود برای سرمایه گذاران امکان پذیر است. در این پژوهش قدرت پیش بینی سود خالص و سود عملیاتی شرکت های بورس اوراق بهادار تهران مورد آزمون قرار گرفت و نتیجه گیری شد که سود عملیاتی مبنای مناسب تری جهت پیش بینی قدرت سود آوری خواهد بود.

صورت سود و زیان جامع ابزاری برای ارزیابی عملکرد شرکت است. در این تحقیق از سود جامع و سود خالص استفاده شده تا توانایی نسبی سود جامع برای ارایه خلاصة نتایج عملکرد شرکت (بر مبنای بازده) مورد بررسی قرار گیرد. هم چنین بررسی شده که کدام یک از تمایلات سود و زیان جامع توانایی سود را برای انعکاس خلاصه عملکرد شرکت بهبود می بخشد. در این تحقیق در پی بررسی این ادعا هستیم که سود اندازه گیری شده بر مبنای سود جامع نسبت به سایر معیارها، اندازه گیری بهتری از عملکرد شرکت ارایه می دهد. نتایج این تحقیق نشان می دهد که سود جامع برای ارزیابی عملکرد شرکت بر مبنای بازده سهام و قیمت سهام، بر سود خالص برتری ندارد. در مورد شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران، به غیر از صنعت سرمایه گذاری مشاهده نمی شود که گزارش گری سود جامع برای ارزیابیی عملکرد شرکت بر مبنای پیش بینی جریانات نقدی عملیاتی، بر سود خالص برتری داشته باشد. در مورد شرکت های دولتی نیز فقط در سطح سایر شرکت ها وضعیت بهتری را می توان مشاهده کرد و نتایج نشان می دهد که برای ارزیابی عملکرد شرکت بر مبنای پیش بینی جریانات نقدی عملیاتی، سود جامع بر سود خالص برتری دارد. در مجموع نتایج این تحقیق شواهدی را فراهم می آورد که نشان می دهد تعدیلات سود و زیان جامع توانایی سود را برای انعکاس عملکرد شرکت بهبود می دهد هر چند ابهاماتی نیز در نتایج به دست آمده مشاهده می شود.

این پژوهش مربوط بود سود خالص را در بورس اوراق بهادار تهران بررسی می کند. محرک این مطالعه تحقیقات اخیر انجام گرفته پیرامون مربوط بودن سود خالص در بازارهای در حال ظهور می باشد. در ابتدا با استفاده از نمونه ای از شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی سال های 1384 تا 1388، مربوط بودن سود خالص بر اساس داده های ترکیبی و مدل بازده ساده آزمون شد. سپس تاثیر عوامل تورم، اندازه شرکت و پایداری سود به طور جداگانه بر مربوط بودن سود خالص بررسی گردید.نتایج نشان می دهد که سطح مربوط بودن سود خالص در ایران، از سطوح گزارش شده توسط مطالعات انجام گرفته در بیشتر بازارهای بالغ بالاتر است. تورم موجود در دوره پژوهش، باعث کاهش در مربوط بودن سود خالص گردیده است. در حالی که سود خالص در شرکت های بزرگ و کوچک رابطه معنی داری با بازده بازار سهام دارد، سرمایه گذاران ارزش بیشتری برای سود شرکت های بزرگ قائلند. سایر یافته ها نشان می دهد سرمایه گذاران بین سود شرکت هایی که اجزاء بادوام کمتری دارند و سود آنهایی که اجزاء بادوام بیشتری دارند تفاوتی قائل نشده و صرفا رقم نهایی را مورد توجه قرار می دهند.

در این مقاله مساله زمان بندی پروژه با هدف ماکزیمم کردن خالص ارزش فعلی بدون محدودیت منابع بررسی شده است. الگوریتمی به نام الگوریتم تفاضلی برای این منظور ارایه شده است. برای ارزیابی کارایی این الگوریتم شبکه هایی با تعداد 10 تا 1000 گروه و با ضریب پیچیدگی شبکه بین 1.3 تا 6.6 تولید شده است. مقدار خالص ارزش فعلی و مدت زمان حل مسایل در الگوریتم تفاضلی با مقدار خالص ارزش فعلی و مدت زمان جوابهای به دست آمده از الگوریتم جستجوی برگشتی مقایسه شده است. نتایج محاسباتی نشان می دهد که الگوریتم تفاضلی با توجه به پارامترهای تعداد گره، ضریب پیچیدگی شبکه و سررسید پروژه از کارایی خوبی برخوردار است.

هدف اصلی این تحقیق، بررسی توانایی اجزای صورت سود و زیان در پیش بینی سود و هم چنین بازده سهام است. برای دستیابی به این هدف تغییر در سود گزارش شده سالانه به تغییر در فروش، سود ناویژه و سایر هزینه ها جدا شد و توانایی پیش بینی و قدرت توضیحی الگوی کلی سود خالص با الگو، تفکیکی سود خالص مورد مقایسه قرار گرفت. این تحقیق با انتخاب 51 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در دوره زمانی 1387-1383 انجام شده است. نتایج نشان می دهد که در پیش بینی سود آینده و توضیح بازده سهام، تغییر در فروش، سود ناویژه و سایر هزینه ها، توانایی پیش بینی و محتوای اطلاعاتی بیشتری نسبت به سود خالص دارد؛ تغییر در فروش و سود ناویژه توانایی پیش بینی و محتوای اطلاعاتی بیشتری نسبت به سود عملیاتی دارد، و هم چنین تغییر در سود عملیاتی توانایی پیش بینی و محتوای اطلاعاتی بیشتری نسبت به سود خالص دارد. با توجه به نتایج به دست آمده چنین استنباط می شود که جدا کردن سود به اجزای آن سبب افزایش توانایی پیش بینی و محتوای اطلاعاتی سود می گردد.

با استفاده از یک مدل قطعی که برای گله های گاو شیری مطابق با سیستم نرخ گذاری شیر در ایران طراحی شده، ضرایب اقتصادی تولید شیر، درصد چربی، درصد پروتئین و طول عمر گله در گرایش حداکثر سود و در محدودیت کل نهاده و برای شرایط بلند مدت یعنی متغیر بودن تمام هزینه ها برحسب واحد گاو برآورد شدند. بوسیله روش شبیه سازی داده ها و اطلاعات سه گله گاو شیری مختلف در کشور، میزان حساسیت ضرایب اقتصادی صفات نسبت به 20 درصد تغییر (افزایش و یا کاهش) قیمت علوفه و کنسانتره، نسبت مصرف علوفه به کنسانتره، هزینه های غذایی و غیر غذایی، قیمت شیر به نرخ دولتی و آزاد، سهم فروش شیر به نرخ دولتی و میانگین تولید شیر، درصد چربی و پروتئین و طول عمر گله بررسی شد. ضرایب اقتصادی تولید شیر در شرایط مبنا در سه گله بترتیب برابر با: 745، 581.5، 790.5 و ضرایب اقتصادی درصد چربی 460105، 492630، 161877 و ضرایب درصد پروتئین 454857، 905336، 488234 و ضرایب طول عمر گله 506.7، -16.2، 571.8 بود. تولید شیر، درصد چربی و پروتئین و طول عمر گله بترتیب نسبت به تغییر میانگین تولید شیر، نسبت فروش شیر به نرخ دولتی و میانگین طول عمر گله بیشترین حساسیت را نشان داده اند. تغییر نسبت مصرف علوفه به کنسانتره کمترین اثر را بر ضرایب اقتصادی صفات داشت. بر اساس نتایج بدست آمده، رفتار ضرایب اقتصادی در برابر تغییر عوامل تولیدی در سطح سیستم های مختلف یکسان نبود و تغییر سیستم تولید موجب تغییر در ضرایب اقتصادی صفات شد و برای هر سیستم تولید، ضریب اقتصادی خاصی باید برآورد نمود.

به منظور محاسبه عمق های شاخص و بهینه آب مصرفی و با توجه به هدف کسب سود حداکثر در اثر کم آبیاری، تحقیقی در قالب یک طرح آماری با آرایش کرت های خرد شده بر روی سه رقم ذرت زودرس ارقام 301، 303 و 315 انجام شد. در این آزمایش ارقام ذرت به عنوان تیمار اصلی با سه تکرار و سطوح آبیاری به عنوان تیمار فرعی بود که با استفاده از سیستم آبیاری تک شاخه ای مدل هنکس اقدام به ایجاد 6 سطح آبیاری در دو طرف لوله گردید.با استفاده از نتایج تحقیق بر اساس مقادیر مختلف آب مصرفی توابع تولید Y(W)، تابع هزینه C(W) و تابع درآمد B(W) برای هر سه رقم تعیین و بر اساس تحلیل ریاضی و اقتصادی این توابع عمق های شاخص و بهینه آبیاری مورد ارزیابی قرار گرفت و مشخص گردید که: الف) با وجود اینکه آبیاری کامل بالاترین میزان عملکرد را به دنبال دارد اما به دلیل بالا رفتن هزینه ها سود خالص نهایی حداکثر نیست، ب) با کم آبیاری در شرایط محدودیت زمین، با هدف استفاده از حداکثر واحد اراضی، عمق بهینه آب مصرفی برای ارقام مختلف، کاهش حدودا 3 درصد را نسبت به آبیاری ماکزیمم نشان می دهد، و ج) با کم آبیاری در شرایط محدودیت آب، با هدف استفاده حداکثر از واحد حجم آب، عمق بهینه آب مصرفی نسبت به آبیاری ماکزیمم بطور متوسط 19 درصد کاهش خواهد یافت. نتایج همچنین نشان دادند که سود خالص در دو حالت با به کارگیری یک عمق آب مصرفی معادل با عمق آب مصرفی ماکزیمم برابر می باشد، پس منطقی است که عمق آب مصرفی معادل که به طور متوسط 90 درصد عمق آب مصرفی ماکزیمم است، بکار رود. ضمنا با کم آبیاری 17.5 درصد برای رقم 301، 20.4 درصد برای رقم 303 و 19.1 درصد برای رقم 315، به ترتیب بالاترین بازده ریالی برای یک مترمکعب آب معادل 1011.2، 1206.1 و 1543.6 ریال عاید خواهد شد. با آب صرفه جویی شده از محل کم آبیاری، سطح زیر کشت افزایش یافته و در نهایت سود خالص نهایی افزایش قابل ملاحظه ای خواهد داشت. همچنین بیشترین سود خالص در بین ارقام فوق، مربوط به رقم 315 است.